niedziela, 15 kwietnia 2012

519. Holandia

Karnet zawierający dwie torebki herbaty Pickwick Dutch Tea Blend (link tutaj), oraz bardzo rzadki, wręcz niemożliwy do zdobycia (wg nadawczyni!) znaczek postcrosserów przybył do mnie drogą oficjalną z Holandii. Herbatkę wypróbuję w najbliższym czasie, może dzisiaj na wieczór? Oczywiście przedstawia symbole Holandii: rower, tulipany i wiatraki. Jak tak dalej pójdzie, to sobie już nie kupię tulipanków do mieszkania, bo będę miała przesyt.

518. Białoruś

Kolejna Białoruś...

czwartek, 12 kwietnia 2012

517. Niemcy

Kartka ta przywędrowała do mnie drogą oficjalną z Niemiec. I sprawiła, że serce moje zabiło mocniej ze szczęścia. Trzy razy próbowałam się umówić na wymianę. Dwa razy nie doszło do skutku, za trzecim razem, albo zostałam oszukana, albo kartka zaginęła po drodze. A teraz mam swój skarb w swojej kolekcji. Skan, chociaż dobry, nie oddaje pełni tego, jaka kartka jest. A jest śliczna!
Katedra kolońska (Katedra świętego Piotra i Najświętszej Marii Panny), której budowa odbywała się w latach 1248 - 1880, należy do arcydzieł średniowieczno-gotyckiej sztuki architektonicznej. Spośród największych kościołów świata kolońska budowla uosabia typ gotyckiej katedry w najczystszej i najdoskonalszej postaci. Po zakończeniu budowy w XIX wieku uznana została za największą budowlę świata. Katedra posiada największą na świecie fasadę o powierzchni 7 000 m² i ozdobiona jest dwiema potężnymi wieżami o wysokości 157 metrów każda. W katedrze znajdują się liczne dzieła sztuki: kolorowe witraże, ottoński krucyfiks Gerokreuz (970 r.n.e), który jest najstarszą rzeźbą cywilizacji zachodniej, relikwiarz Trzech Króli (1180-1225), wspaniałe eksponaty sztuki złotniczej z regionu dolnego Renu, ołtarz patronów miasta (ok. 1450) wykonany przez Stephana Lochnera, dzieła kolońskiej szkoły malarstwa oraz zespół organów. Historycy sztuki uważają, że katedra to przykład wyjątkowej harmonii elementów architektonicznych różnych epok. Ten niezaprzeczalny symbol Kolonii znajduje się w samym centrum i wygląda jak gigantyczny strażnik miasta. W 1996 r. katedra została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Komitet ds. Dziedzictwa UNESCO bije na alarm, że zmiany zachodzące w miejskim pejzażu Kolonii stanowią dla niej poważne zagrożenie. Niepokój budzi zwłaszcza kilka wysokościowców wyrastających na brzegu Renu naprzeciw katedry. Dotąd katedra górowała nad centrum. Nowoczesne konstrukcje, chociaż bezpośrednio nie naruszają katedry, mogą wizualnie zepsuć historyczny krajobraz Kolonii.
Jest jednym z moich marzeń - zobaczyć na żywo.

516. Białoruś

Ciągle się zastanawiam jak to możliwe, że przy tak dużej ilości kartek z Białorusi dopiero teraz dostałam kartkę z obiektem UNESCO?
Zespół zamkowy w Mirze to zamek usytuowany w pobliżu Miru na Białorusi. W 2000 został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Budowę zamku rozpoczął na przełomie XV i XVI wieku, w stylu gotyckim starosta brzeski i kowieński Jerzy Illinicz. Około 1568 mirski zamek na mocy testamentu wnuka Jerzego Illinicza przeszedł w ręce książąt Radziwiłłów, którzy przebudowali go w stylu renesansowym. Wzdłuż wschodnich i północnych ścian zamku powstał pałac. Gipsowe fasady zostały udekorowane wapiennymi portalami, płytami, balkonami i gankami.
Forteca była niszczona przez Szwedów w 1655 i 1706. Odbudowana stała się rezydencją m.in. wojewody wileńskiego Karola Stanisława Radziwiłła, który znany był z wystawnych uczt.
W epoce napoleońskiej zamek został opuszczony i częściowo zniszczony. W końcu XIX wieku budowla została ponownie odnowiona i zamieszkana. W 1813 po śmierci Dominika Radziwiłła zamek został przekazany jego córce Stefanii i jej mężowi Ludwigowi zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg, a następnie w ręce ich córki Marii, która poślubiła księcia Chlodwiga Hohenlohe-Schillingfurst. Ich syn Maurice Hohenlohe-Schillingfurst sprzedał zamek w 1895 Mikołajowi Światopełk-Mirskiemu, herbu Białynia. Syn Mikołaja Michał Światopełk-Mirski rozpoczął przebudowę zgodnie z planami Teodora Bursze z l. 1923-1924. Rodzina Światopełk-Mirskich miała w posiadaniu zespół obiektów do 1939.

515. Kanada

W życiu każdego postcrossera przychodzi moment rozczarowania wyciągając niektóre kartki ze skrzynki. Po długim czasie otrzymywania samych Białorusi i innych Niemiec cieszyłam się, że dostałam Kanadę. Dopóki nie zobaczyłam co na niej jest. Szkoda, trochę szkoda, bo zarówno miasto ciekawe, jak i wszystko, ale cóż.
Waterloo to miasto w Kanadzie, w prowincji Ontario, w regionie Waterloo. Tworzy z pobliskim Kitchener obszar miejski potocznie nazywany Kitchener-Waterloo lub K-W.
W mieście działają Uniwersytet Wilfrid Laurier i Uniwersytet Waterloo.
Liczba mieszkańców Waterloo wynosi 97 475. Język angielski jest językiem ojczystym dla 75,2%, francuski dla 1,2% mieszkańców. W mieście znajduje się park, w którym mini zoo dla dzieciaków - kaczuszki, łabądki, jeziorko z innymi ptaszkami, rybkami i tym podobne. Właśnie ten park przedstawia pocztówka.

514. Rosja

Oficjalna kartka z Rosji. Sympatyczna, naprawdę. I wiem, że znajdzie grono swoich miłośników. Mnie na kolana nie powaliła, ale jestem zadowolona :) Poprawia mi humor.

513. Niemcy

Świąteczna kartka z Niemiec. To jak na razie jedyna świąteczna w tym roku :)

sobota, 7 kwietnia 2012

512. Fidżi

Fidżi to państwo wyspiarskie, położone w południowo-zachodniej części Oceanu Spokojnego na wschód od Vanuatu, zachód od Tonga i południe od Tuvalu. Państwo położone jest na 322 wyspach i wysepkach pochodzenia wulkanicznego, otoczonych rafami koralowymi. Spośród nich zamieszkanych jest około 110. Dwie największe wyspy to Viti Levu i Vanua Levu. Viti Levu stanowi połowę powierzchni Fidżi, na niej położona jest stolica państwa, Suva oraz najwyższe wzniesienie – Tomanivi (1324 m n.p.m.). Na wyspach wznoszą się góry wulkaniczne sięgające ponad 1200 m n.p.m., porośnięte wiecznie zielonymi lasami równikowymi, lasami zrzucającymi liście i sawannami. Klimat wysp równikowy wilgotny, od listopada do kwietnia występują cyklony tropikalne. Fidżi jest bogate w lasy i zasobne w ryby. Ma jedną z najbardziej rozwiniętych gospodarek Pacyfiku. Głównym źródłem dochodu jest turystyka (ważne źródło dewiz) i rolnictwo. Uprawa trzciny cukrowej i produkcja cukru (1/3 dochodu), tytoniu, palmy kokosowej i innych miejscowo jadalnych korzeni. Wydobycie złota, srebra i miedzi, połów ryb.
Swap ten ucieszył mnie niesamowicie, ale cóż się dziwić, wszak to Fidżi!

środa, 4 kwietnia 2012

511. Dania - UNESCO

Kronborg to zamek znajdujący się w Helsingør w cieśninie Sund, oddzielającej Danię od Szwecji, zlokalizowany na najdalej wysuniętym w morze cyplu. 30 listopada 2000 roku wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Imponująca forteca Kronborg budziła lęk w żeglarzach, dziś jest kojarzona z dwiema legendarnymi postaciami: duńskim księciem Hamletem i Ogierem Duńczykiem. W Szekspirowskim dramacie Hamlet zamek nosi nazwę Elsynor pochodzącą od wymowy nazwy miejscowości, w której zamek się znajduje. W XVIII w. w obrębie zamku powstał ogród i symboliczny "Grób Hamleta".
Zamek Kronborg w przeszłości był królewską rezydencją i siedzibą garnizonu wojskowego, a ostatnio służy jako bogate w dokumenty, modele statków i instrumenty nawigacyjne Muzeum Morskie. Goście spacerują brukowanymi uliczkami pośród starych domów portowego miasteczka i chodzą po wałach. Zaś tradycja wystawiania "Hamleta" jest hołdem dla Szekspira. Chlubą zamku są również królewskie apartamenty. Renesansowy styl holenderski umeblowania, dwa renesansowe globusy i najdłuższa sala w Europie licząca 62 m.
Przed zamkiem możemy podziwiać ogromny monument Ogiera Duńczyka.

wtorek, 3 kwietnia 2012

510. Bośnia i Hercegowina - UNESCO

Most Mehmeda Paszy Sokolovicia to most na rzece Drinie w Wiszegradzie w kontrolowanej przez Serbów części Bośni i Hercegowiny. W roku 2007 został wpisany, jako drugi obiekt położony na terytorium tego państwa, na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Został zbudowany w XVI wieku według projektu tureckiego architekta Sinana na rozkaz wielkiego wezyra Mehmeda Paszy Sokolovicia. Liczy 179,5 metra długości i składa się z 11 łuków łączących przęsła, o długości od 11 do 15 metrów. Trzy spośród z nich zostały zniszczone podczas I wojny światowej, a 5 podczas II wojny światowej. Za każdym razem był jednak odbudowywany. W 1992 był miejscem kaźni wielu bośniackich cywilów, zabijanych przez serbskie bojówki.
Obiekt jest tytułowym "bohaterem" powieści Most na Drinie (1945), uważanej za jedno z najważniejszych dzieł jugosłowiańskiego noblisty Ivo Andricia, który wychowywał się w Wiszegradzie.
Kartka ze swapu ze słynną dla wielu postcrosserów Snjezana :) Dzięki tej kartce, mam wszystkie (bo aż dwa) obiekty unesco z Bośni i Hercegowiny :)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...