A swoją drogą, jak patrzę na kartki, to mi się przypomina wiersz Brzechwy:
"Żyrafa tym głównie żyje,
Że w górę wyciąga szyję.
A ja zazdroszczę żyrafie,
Ja nie potrafię."
sobota, 3 marca 2012
471. Polska
A swoją drogą, jak patrzę na kartki, to mi się przypomina wiersz Brzechwy:
"Żyrafa tym głównie żyje,
Że w górę wyciąga szyję.
A ja zazdroszczę żyrafie,
Ja nie potrafię."
piątek, 2 marca 2012
470. Ukraina
Smoki to stworzenia fikcyjne które bardzo często przypominają ogromne latające gady. Występują w literaturze i filmach a przede wszystkim w legendach i mitach. W dużej ilości mitów przedstawione są jako istoty inteligentne które posługiwały się magią i ludzką mową a także ziały ogniem strzegąc przeróżnych skarbów. Smoki jako stworzenia przedstawiano w przeróżnych kształtach. Utożsamiano je z wielkimi wężami na czterech łapach z bardzo ostrymi pazurami i ciałem pokrytym łuskami. Inna postać to taka w której miały niewielką głowę z grzebieniem po środku, oraz posiadały doskonały wzrok, a także skrzydła bardzo podobne do tych jakie mają nietoperze. Czasami przedstawiano je z dodatkową brodą, rogami i uszami.
Podobnie jak węże smoki wiążą się z symboliką wody. W Rzymie wierzono, iż żyją one pod ziemią i czuwają nad urodzajem. Symbolizują one potęgę i autorytet, były wiązane z symboliką królewską i słońcem zupełnie jak orzeł i lew. Oznaczały one waleczność a ich ogon zwinięty w pętle świadczył o energii i sile. Smok gryzący własny ogon oznaczał wieczny ruch, odnowę i cykliczność.
Smoki to także groźne i złe stworzenia symbolizujące w psychologii ciemną stronę naszej osobowości i najgorsze ludzkie lęki, a w chrześcijaństwie porównywane były do chaosu, grzechu a co ważniejsze do samego diabła. Pysk smoka to bramy do piekieł a krew oznaczała truciznę.
czwartek, 1 marca 2012
469. Polska
Budowla powstawała w latach 1637–1644. Wzniesiono ją na Wzgórzu Katedralnym z inicjatywy biskupa Jakuba Zadzika. Budowę prowadził Tomasz Poncino, a projekt został wykonany prawdopodobnie przez Giovanniego Trevano. Dekorację malarską wnętrz wykonał warsztat Tomasza Dolabelli. Plafony przedstawiały między innymi sąd nad arianami i rokowania pokojowe w okresie wojen ze Szwecją i Rosją. W 1816 r. Stanisław Staszic stworzył w pałacu Szkołę Akademiczno-Górniczą. Pałac pełnił również rolę sztabu legionowego Józefa Piłsudskiego, biura werbunkowego, drukarni, poczty, biura przepustek i siedziby redakcji lokalnego dziennika. W latach międzywojennych urząd wojewódzki. W latach 1945–1971 siedziba Wojewódzkiej Rady Narodowej. Od 1971 r. mieści się w nim Muzeum Narodowe. Z tyłu pałacu, w 2005 roku otwarto Ogród Włoski.
Kartka otrzymana od Siadulki, w ramach RRa.
468. Polska
Płock to najstarsze miasto Mazowsza, o wielowiekowych tradycjach, cennych zabytkach i malowniczym położeniu na wysokiej skarpie, skąd rozpościera się wspaniały widok na pradolinę Wisły. Początki miasta sięgają IX wieku, a w XII wieku za panowania Władysława Hermana i jego syna Bolesława Krzywoustego, Płock pełnił funkcję stolicy państwa. Potwierdzeniem tysiącletniej historii Płocka są liczne zabytki architektoniczne, zachowane po dzień dzisiejszy w najstarszej części miasta - Wzgórzu Tumskim. Jednym z takich zabytków jest widoczna na pocztówce Bazylika katedralna Wniebowzięcia NMP, najstarsza katolicka świątynia rzymskokatolicka i miejsce spoczynku władców Polski. Obecny wygląd zewnętrzny katedry pochodzi z czasów ostatniej przebudowy w latach 1901-1903. Główne wejście do bazyliki znajduje się od strony zachodniej, natomiast prezbiterium położone jest po stronie wschodniej. Jest to trójnawowa bazylika z dwiema wieżami, kopułą, czterema kaplicami bocznymi, dwiema zakrystiami, skarbcem i kapitularzem.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)
